लेखहरु

 १. एक बैंकरको सफलताका सुत्र: सफलता NEED ले होईन SPEED ले आउँछ


 



Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

जीवनको बिरालो र मोहको जञ्जाल

Image
                आर. आर हरिकृष्ण जोशी  एकजना वृद्ध तपस्वी संसारका सम्पूर्ण सुख, सम्बन्ध र मोह त्यागेर वनबास गएका थिए । उनको उद्देश्य केवल ईश्वरको चिन्तन र आत्मशान्ति प्राप्त गर्नु थियो तर आश्रममा मुसाहरूले दुःख दिन थालेपछि उनले मुसा धपाउन एउटा बिरालो पाले । बिरालोलाई दूधको आवश्यकता परेपछि उनले एउटा गाई ल्याए । गाई त आयो तर त्यसको गोठधन्दा र स्याहारसुसार गर्ने झन्झट थपियो । वृद्धले गाई पालेपछि गाउँलेहरूलाई अर्कै चिन्ताले सतायो भोलि वृद्ध तपस्वी बिरामी भएको खण्डमा गाईको स्याहार कसले गर्छ ? गाईको स्याहार नभएपछि गाई मर्छ र त्यसको पाप हामीले भोग्नु पर्दछ र यस्तो पाप हामीले भोग्नुहुदैन भनेर गाउँलेहरूले ती वृद्ध तपस्वीको गाउँकै एक एकल महिलासँग लगनगाँठो कसिदिए । अनि त के थियो र ? केही वर्षपछि वृद्ध संन्यासी आश्रममै लालाबालाको पिता बने । समयक्रममा उनी मरणासन्न अवस्थामा पुगे । गाउँलेहरूले बिदा हुने बेला आफूहरूलाई केही दिव्योपदेश दिन आग्रह गर्दा उनले भने ‘सबैथोक गर्नु  तर बुढेसकालमा बिरालो झुक्किएर पनि नपाल्नु । त्यही बिरालो पाल्ने रहरले  म पा...
Read more

अहंकारको मूल्य र प्रकृतिको न्याय

Image
    प्रकृतिको आफ्नो एउटा सुन्दर नियम छ जहाँ प्रत्येक प्राणीको आफ्नै अस्तित्व छ , आफ्नै भूमिका छ तर जब मानिसले आफ्नो अहङ्कारको रापमा परेर प्रकृतिको त्यो कोमल सन्तुलनलाई भत्काउन खोज्छ तब नियतिले नसोचेको मूल्य चुकाउन बाध्य हुनुपर्दछ । सन् १९५८ को चीनको त्यो अध्याय अझै पनि इतिहासको एउटा पीडादायी आँसु बनेर उभिएको छ। जब चिनमा भँगेरा हरूलाई त्यहा वाट निर्मुल पार्न लगाईयो तब चिनियाँ आकाशबाट चहकिला र अबोध ती पन्छी सदाका लागि हराए।  निलो आकाश अब शान्त मात्र होइन , सुनसान भयो—जहाँ पहिले चिरबिरले जीवनको ताल दिन्थ्यो , त्यहाँ अब मौनताले डेरा जमायो। मानौं , त्यो धर्तीले आफ्नै स्वर गुमायो , आफ्नै गीत हरायो। तर , केही समयपछि नै धर्तीले त्यो गल्तीको सजाय सुनाउन थाल्यो । भँगेराहरू जो अन्नको सुरक्षाका लागि सिपाही बनेर खटिएका थिए जब तिनको रगतले माटो भिजेको थियो तब बाली खाने किराहरूले आफ्नो साम्राज्य फैलाए। फाँटहरूमा सुनौलो धानको सट्टा अनिकालको कालो बादल मडारियो। त्यही भँगेरा जसलाई निर्मुल बनाउदा मानिसहरूले उत्सव मनाएका थिए समयको अन्तरालमा   तिनकै अभावमा मानिसहरू भोकभोकै ...
Read more

सेतो फलामे चरा र छोराको निर्दोष आँखा

Image
   आर आर हरिकृष्ण जोशी नीलो आकाशको छाती चिर्दै सुस्तरी अघि बढिरहेको त्यो सेतो फलामे चरालाई देखाउँदै जब छोराले आफ्नो अबोध स्वरमा सोध्यो बाबा त्यो प्लेनमा बस्ने , उड्नेहरू त सबै धनी होलान् है < उसको यो निर्दोष प्रश्नले मेरा ओठहरू अचानक निशब्द भए र मनको कुनै कुनामा एउटा गहिरो भावुकता पग्लिएर आयो । क्षितिजमा बिलाउन लागेको त्यो जहाज जस्तै मेरो मन पनि कता कता हराउन पुग्यो । उसका ती कलिला आँखामा आकाश छुने रहर त थियो तर भुइँको कठोर यथार्थ र जीवनका बाटाहरू बुझ्न अझै धेरै बाँकी छ । मैले उसलाई आफ्नो नजिकै तानेर टाउको सुमसुमाय र आकाशतिरै हेर्दै अत्यन्तै मधुर स्वरमा भने होइन बाबु , त्यो बादलमाथि उड्ने सबै मानिस धनी हुँदैनन् । मेरो कुरा सुनेर उसले अचम्म मान्दै आफ्ना ठूला ठूला आँखा मतिर फर्कायो । सायद उसको बालमस्तिष्कले सोच्दै थियो कि त्यति भव्य र सुन्दर साधनमा यात्रा गर्नेहरू कसरी गरिब हुन सक्छन् र < मैले उसको साना हातहरूलाई आफ्ना हत्केलामा बेर्दै अगाडि थपे बाबु , त्यो जहाजभित्र बस्ने कतिपय मानिसहरू त आफ्नो गाउँघर , बिरामी बुढा बाबु आमा र तिमीजस्तै मुटुका टुक्रा जस्ता छ...
Read more